من حیث المجموع تقیه را باید کرد.
اما خب کل یوم این ناآبادجا عاشورا و کل ارض آن به طول کرب و بلا و دوازده هزار،هفتاد و دو تنْ مظلومْ اربا اربا و دوازده ماه محرم الحرام و جا به جای ناآبادی تل زینبیه و کوفیانِ خود فروخته به پوچ که هیچ جز زیبایی نمیبینند!
شعله مس
من مخالف این ادبیات خون به عنوان برنامه سیاسی هستم، از این ادبیات تنها ویرانی زاده میشود، در امواج دریای کین و انتقام و خون نمیتوان آزادی و بهروزی ایجاد کرد. آزادی و بهروزی ناشی از تعادل ظریفی بین نیروهای جامعه است، این تعادل ظریف با صبر و زحمت زیاد و بسیار به آرامی ایجاد میشود، با ادبیات خون تنها میتوان ویران کرد و تعادل را به هم زد، نمیتوان تعادلی ساخت. از خون چه میروید جز شمشیرهای آهیخته؟ ضربالمثلی ترکی هست که میگوید خون را با خون نمیشویند، با آب میشویند. منظورم این نیست که خون چیزی سهل است، به هیچ وجه، خون مهمترین و عظیمترین مسئله سیاست است، جان انسانها را با هیچ عدد و رقمی نباید کمی کرد، به قول عامیانه، به هیچ وجه نباید با جان انسانها چرتکه انداخت و گفت که خب به دست آمدن فلان مسئله با فلان عدد کشته ارزشش را دارد! هیچ برنامه سیاسی نباید مرگ انسانها را به عنوان هزینه بپذرید. از قضا از روی همین عظیم بودن خون است که میگویم نباید آن را مرکز ادبیات سیاسی قرار داد، سیاستی که قرار است ده برابر بیشتر از خون ریخته شده خون بریزد تا عطش انتقامش را رفع کند دقیقا همین عظیم بودن خون را نادیده میگیرد. در حقیقت این ادبیات خون، نه بر مبنای عظیم بودن حرمت خون، که بر مبنای کینه و انتقام و خواستن خون بیشتر در ازای خون بنا شده است.
آیا میتوان کاری کرد؟ چیزی به ذهنم نمیرسد، نه کنترلی روی آنکه باید چرخه خشونت را متوقف کند دارم نه کنترلی روی مجراهای پمپاژ این ادبیات خون در میان جامعه! تنها میتوانم اینها را همینجا بنویسم.
پ.ن: از همان زمان که روضههای "خون نیکا و مهسا و هواپیمای اوکراینی و ..." میشنیدم کاملا متوجه بودم که این روضهها پیراهن عثمانی هستند که حرمتی برای خون قائل نیستند، تنها خون بیشتر میخواهند، دنبال عدالت نیستند، دنبال نابودی هر آنچه باقی مانده هستند. اما چه کنم که جامعه ایرانی همیشه با روضهخوانی و استماع روضه خو گرفتهاند و کاری از دست من ساخته نیست.
https://consequence.blog.ir/post/150
شعله مس
نه جانم
نه تو دنبال خون ریزی هستی و نه کسی که ادبیاتش رو به قول تو اختراع کرد
تحریفش کردند
ما جفتمون رکب خوردیم کیومرث
به قول شریعتی کسی که ندونه چه جانفشانی ها و خونهایی که مطمع سوداگری ها شده در طول تاریخ، چیز زیادی از تاریخ نمی دونه
وطن؟ به سختی میشه توی متنی که نوشتی کلمه فارسی ای پیدا کرد، از کدام وطن حرف میزنی؟